Wiktionary
Ελληνικά • English • Français • Ido • Italiano • Lietuvių • Magyar • Norsk (Bokmål) • Polski • Русский • Suomi • தமிழ் • Türkçe • Tiếng Việt • 中文
Afrikaans • العربية • Български • Brezhoneg • Català • Česky • Deutsch • Eesti • Español • فارسى • Frysk • Galego • 한국어 • Bahasa Indonesia • Íslenska • ಕನ್ನಡ • Kurdî / كوردی • ພາສາລາວ • Limburgs • മലയാളം • 日本語 • Nederlands • Occitan • Português • Română • Sicilianu • Simple English • Српски / Srpski • Svenska • Kiswahili • తెలుగు • ไทย • Українська • Volapük
Asturianu • Avañe’ẽ • Azərbaycan • Bân-lâm-gú / Hō-ló-oē • Corsu • Dansk • Englisc • Esperanto • Gaeilge • Հայերեն • हिन्दी • Hornjoserbsce • Hrvatski • Interlingua • עברית • Kalaallisut • Kaszëbsczi • Кыргызча • Plattdüütsch • Latina • ქართული • Bahasa Melayu • Қазақша • Sesotho • Shqip • Slovenčina • Slovenščina • Tatarça / татарча • Türkmençe • اردو
አማርኛ • Aragonés • বাংলা • Беларуская • Bosanski • Cymraeg • Euskara • Føroyskt • Gàidhlig • ગુજરાતી • Interlingue • ᐃᓄᒃᑎᑐᑦ / Inuktitut • ភាសាខ្មែរ • Kinyarwanda • Latviešu • Македонски • Malagasy • Malti • मराठी • Монгол • မြန်မာဘာသာ • Nāhuatlahtōlli • Norsk (Nynorsk) • Oromoo • ਪੰਜਾਬੀ • Runa Simi • Siṁhala • سنڌي • Srpskohrvatski • Basa Sunda • Tagalog • ትግርኛ • ᏣᎳᎩ • Xitsonga • ئۇيغۇرچه • Walon • Wolof • ייִדיש • isiZulu
